zondag 26 mei 2013

Zie film:


Doe eens iets geks, laten we het vooral niet beschaafd en netjes houden en vooral niet gewoon zoals gewoon kan zijn daar hebben we er al genoeg van.

Gewoon is saai, gewoon verveeld, gewoon is gewoon zoals het zo gewoontjes overkomt dus even iets anders....

Fotograaf: Merlijn Doomernik

Camera en montage: Nander Cirkel

woensdag 22 mei 2013

Ik heb nu al zin in de zomer. De zon, de zee en de zomerworkshops. Deze zomer geef ik drie workshops. Een Theater workshop en een Tango workshop. 

De theaterworkshop is voor kinderen van 8 t/m 16 jaar. Er wordt aan de hand van theateroefeningen gewerkt aan een theaterstuk. ook wordt er zelf het een en ander gemaakt voor de eindpresentatie. Dat kan kleding zijn een masker of een stuk decor/attribuut. 

De tango workshop, is een muzikale workshop waar je als instrumentalist voor kan opgeven. Je kan er ook voor kiezen om alleen te dansen of beiden cursussen te volgen. Voor de instrumentale workshop maak ik arrangementen en krijgen de cursisten ensemble-les. Het is leuk, gezellig en leerzaam! Met aan het einde van de week een concert voor iedereen.

Theaterworkshop flyer

dinsdag 14 mei 2013

Baby's willetje

Ja, ook ik ben zo'n moeder die haar pasgeboren baby in een bepaalde richting wil sturen. Netjes praten, handjes geven, je voorstellen, gezonde voeding, goed slapen, niet huilen, klassieke muziek en vooral geen tv. 

Zoals elke moeder zegt over haar eigen kind, heeft ook mijn baby het liefste gezichtje, met sprankelend blauwe, twinkeloogjes. Die van mij is de vrolijkste baby, zij schatert de hele dag van tevredenheid en is zeer ondernemend. Het verbaast me dat ze nog niet kan lopen, dat ze nog geen boek heeft uitgelezen en dat ze nog geen duidelijke volle zinnen spreekt die verstaanbaar zijn. Want zij is de slimste van alle andere baby's. Het enige waarin die van mij verschilt, wat ik verzwijg voor alle moeders, is dat ik mij elke keer weer wezenloos schrik van wat er uit haar mond komt, hoe liever ze kijkt hoe enger het geluid. Een geluid dat afkomstig kan zijn van een ontiegelijk groot, groen monster dat op je af lijkt te komen en je wil verslinden. 

Huilen doet ze niet veel, mijn bijna vijf maanden oude baby. Het huilen heeft zij ingeruild voor een muzikaal schreeuwspel waarbij je haren van overeind gaan staan en de hele buurt bij elkaar wordt geschreeuwd alsof er moord en brand is. 

En ik maar hopen dat ze muzikaal is. Of is dit een voorbode voor een geboren operazangeres. Dat hadden we niet afgesproken, ik zei nog zo tegen haar dat we een snaar instrument gaan bespelen. Dat heb ik nog zo gezegd. Al die uren dat ik zwanger was heb ik mezelf gedwongen vioolconcerten te beluisteren, cellosonates en alles wat maar enigszins iets te maken had met klassieke muziek, om vooral haar oren te laten wennen aan ingewikkelde harmonieën. Ik had haar al muzikaal opgevoed voor ze überhaupt het daglicht had gezien. 

Maar nee, baby is eigenzinnig, heeft een eigen wil en zal zich vooral niets aantrekken van haar moeders muzikale voorkeur. Baby weet al wat ze wil, en dat is vooral niet luisteren, maar alles willen zien. En dan nog iets, kleine kijkt heel graag televisie en het liefst bij papa op schoot naar voetbal. 

Ik geef niet op en blijf hopen op haar auditieve vermogen want ik weet zeker dat zij de liefste en muzikaalste baby is. 

Aubrey Snell

vrijdag 1 maart 2013

   (januari 2013)

Poepmuziek

Al ben ik geen componist, toch ben ik weer begonnen met het componeren van nieuwe liedjes. Gewoon muziek maken uit eigen brein en vingers, afwachten wat dat  gaat opleveren.

Alhoewel ik geen ludiek idee heb met mijn composities loop ik toch wat achter in de tijd, als ik mij moet vergelijken met de kunstenares Kerry Morison. Deze heeft bladmuziek onder de bomen in parken in de Britse havenstad gelegd en liet de vogels erop poepen. Componist Jon Hering maakte er de compositie. Zo hebben ze Vogelpoepmuziek gecomponeerd.

Morison wil met het stuk laten zien welke rol vogels in het milieu spelen. ''Zij spelen door hun ontlasting een zeer belangrijke rol in het ecosysteem van de stad. Zij verspreiden zaadjes; dus hun poep helpt de bodem te verrijken. Zo krijgen we een soort kunstmest'', zegt zij.

What the Fuck! En alle zweverige kunstenaars knikken allemaal ‘Ja’ en vinden het interessant hoe vogels poepen op onbeschreven bladmuziek want wat de natuur heeft geschapen is kunst. Uhû! Vervolgens wordt deze muziek uitgevoerd in ‘n museum. Met deze vogelpoepmuziek trekt zij hoogstwaarschijnlijk een stel bijgelovige kunstenaars aan. Naar mijn idee gaat dit nergens over.

Ik heb mij in heel wat moderne muziekstukken verdiept en lang niet alles was goed. Vaak kreeg ik de indruk dat de componist maar wat deed in zijn euforie met misschien drank of wiet in al zijn zweverijen en was het modern. Toch nam ik iedere keer weer enige moeite en ging de uitdaging aan om het te begrijpen. Soms met goed resultaat en soms na uren studeren en frustraties was ik er klaar mee, smeet ik het bladmuziek van mijn lessenaar in de hoek van mijn kamer. Geen muzikale lijn, geen logica, alleen maar piep, krak, kraak geluiden.

Ooit heb ik een fantastisch stuk gespeeld van Jacob ter Veldhuis met vogelgeluidjes. Alhoewel ik niet goed kon horen welke vogels het allemaal waren was het een duidelijk overdacht geschreven compositie.

Waarom, als je toch niet kan componeren wil je de natuur erbij halen in een compositie. Neem dan het geluid op van de hitsige lente vogeltjes. Knip en plak het getjilp achter elkaar en klaar.

Zo vraag ik mij af bij de Vogelpoepmuziek hoeveel er uit de hand van de componist komt en uit de achterste van de vogel. Is kunst maken niet gewoon het verdiepen in het nabootsen van de natuur met ons eigen handen. Misschien begrijp ik niks van kunst!

Gelukkig is er meer mooie muziek dan shitmuziek, dit brengt mij weer op een idee.

 

Aubrey Snell